فروتنیِ روشنفکرانه

بعضی ها هم هستند که برای ابراز روشنفکر بودنشان ادای فروتنی در می آورند. البته بماند که چیزی به اسم فروتنی واقعی به نظر من اصلا وجود خارجی ندارد و تمام فروتن ها بالاخره یک درصدی (هرچقدر هم که کم و حتی قریب به صفر) ادایش را در می آورند و اشکالی هم ندارد و حتی شاید خوب است... اما بعضی ها این اداهایشان چنان بوی تند و زننده و خنده آوری دارد که نمی دانم چطوری نمی فهمند که ما می فهمیم! مثلا می گویند: آااااه... ما خاکِ کفِ پای فلان استادِ جانِ جانان را سرمه ی چشمانِ حقیرمان می کنیم و هنوز در برابر اینهمه انوار و منش و سوادِ ایشان و مهر و مرام شما عزیزانِ عزیزتر از جان کورمال کورمال به گردِ راه هم نمی رسیم و... از این حرف ها!...

/ 0 نظر / 64 بازدید