نوستالژی های سال ها بعد... (برف روی خط استوا)

عشق اول

هر آدمی یه عشق اول داره که دیگه نه دوستش داره و نه اسمشو ممکنه یادش باشه حتی، ولی وقتی یادش می افته دلش یه حالی میشه و یه لبخندی می زنه که نه تلخه و نه شیرین... عشق اول زندگی من تِسُکه بود! همونی که علامتِ مامور مخصوصِ میتی کمان توی جیبش بود.

   + مهدیه لطیفی ; ۱:۳٢ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢٥ خرداد ۱۳٩٤