نوستالژی های سال ها بعد... (برف روی خط استوا)

گاهی می طلبد بودا را جدی بگیری

گاهی زندگی یعنی پشت کفش هایت را بخوابانی و سلانه سلانه بکشانی خودت را به بطن تنهایی خودخواسته. گاهی زندگی یعنی دوست داشتن را بپیچی لای دستمالی روزنامه ای چیزی و بگذاری اش بالای کمدی پایین تختی جایی و با دست هایی در جیب آنقدر بیخیال بروی که دلت نخواهد سر برگردانی حتی؛ و مدام بگویی من خوبم، خوب؛ خوب ِ خوب اما خالی. گاهی زندگی می طلبد بودا را جدی بگیری!

   + مهدیه لطیفی ; ٦:٠٤ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢ آذر ۱۳٩٠