نوستالژی های سال ها بعد... (برف روی خط استوا)

تقصیر خودمان است

وقت هایی که جدی جدی از یک چیزی خوشم آمده و احتمال برگشتنم را می دهم به فروشنده اش نمی گویم که بر می گردم، چون حتما باورش نمی شود! تقصیر خودمان است که همیشه آن قدر همدیگر را احمق فرض می کنیم که آخرش به هم بدبین می شویم! می روی گشتی این دور و بر بزنی و برگردی، چیزهای بهتری پیدا می کنی بر نمی گردی!

   + مهدیه لطیفی ; ۱:٤٧ ‎ق.ظ ; جمعه ۱ خرداد ۱۳۸۸