نوستالژی های سال ها بعد!...

خداحافظی نه بوق می خواهد و نه کرنا

تقریبا دنبال هیچ چیز ، یا دست کم دنبال هیچ چیز تازه ای نیستم . نه هنوز پیرم و نه هرگز دنیادیده ، اما با همین سرگیجه ی ساده و کهنه ی زمین ، با همین دنبال هیچ چیز نبودن ها ، با همین هر روز دوباره عین بچه ها از نو کشف کردن ها ، با همین سکوت بی سر و تهی که پیشه کرده ام ، درست یا غلط خوب فهمیده ام که خداحافظی نه بوق می خواهد و نه کرنا ، نه کش دادن می خواهد و نه سیاست دل سوزاندن ، خداحافظی لاجرم ترین اتفاق دنیاست ، که در عصر سرعت ، ناگزیر زود به زود تر رخ می دهد ! خداحافظی اصلا خداحافظی نمی خواهد ! چه بی دردسر اند رفتگان ، تنها به شمعی قانعند و تلخ لبخندی .

   + مهدیه لطیفی ; ٥:۳۸ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱۱ فروردین ۱۳۸۸