نوستالژی های سال ها بعد... (برف روی خط استوا)

پرسه

ما در تنهایی بی هدف پرسه زدن هامان بزرگ می شویم ، نه از آن بزرگ هایی که یادمان برود روزی کسی را دوست می داشته ایم ، از آن بزرگ هایی که به یاد بیاریم بعضی دنیاها کوچک تر از آن است که ما را جایی و مجالی یابد !

   + مهدیه لطیفی ; ۸:٢۳ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٢٧ آذر ۱۳۸٧